Niedawno miałem zabawną sytuację; dawno się tak nie śmiałem. Z jakiegoś powodu nasi sąsiedzi zdecydowali, że nie będzie mi i mojej córce wygodnie mieszkać w naszym mieszkaniu: było zbyt przestronne i duże dla nas dwóch. Znaleźli też dla nas odpowiednią opcję: wspaniałe dwupokojowe mieszkanie, tylko dla dwojga. Przez cały ten czas mieszkałam z córką w dużym trzypokojowym mieszkaniu. Rodzice podarowali mi je w prezencie, za co jestem im bardzo wdzięczna. Rzeczywiście, jest to dość duże mieszkanie, z szerokim korytarzem, dwiema sypialniami z własnymi łazienkami i balkonami, przestronnym salonem i małą kuchnią, która nie stanowi dla nas większego problemu.
Mieszkanie idealne, jak dla mnie… Zdecydowanie nie planujemy się wyprowadzać. Ostatnio podbiegła do mnie sąsiadka, gdy szłam z zakupami do domu i powiedziała: – “Tak sobie pomyślałam… Ty i twoja córka mieszkacie razem. Zamieńmy się więc mieszkaniami. Ty wprowadzisz się do naszego dwupokojowego mieszkania, a my z całą rodziną do twojego trzypokojowego. Dwa pokoje w zupełności wystarczą. Wystarczy! Długo szukaliśmy dobrego miejsca, a tu jest twoje. Twoje mieszkanie bardzo odpowiada naszej rodzinie. Dobrze, dobrze, dopłacę 35 tysięcy rubli. Wysłuchałem uważnie jej “korzystnej” oferty i odpowiedziałem:
-Dlaczego myślisz, że chcemy przeprowadzić się do mniejszego mieszkania? Myślisz, że opuszczę swoje mieszkanie i przeprowadzę się do dwupokojowego mieszkania, w którym nie mogę się obrócić? Jeśli kiedykolwiek zdecyduję się na wymianę, to na pewno nie z wami i nie na wasze mieszkanie. Nie będzie żadnej wymiany. I zatrzymaj swoje 35 tysięcy. -“Och, chciałem dobrze! Jak sobie życzysz! Jeśli nie potrzebujesz 35 tysięcy, jeśli ich nie chcesz, możesz nadal mieszkać w swoim mieszkaniu. Oczywiście nadal mieszkamy w naszym trzypokojowym mieszkaniu. Moja sąsiadka i jej rodzina (dała im wszystko) nie witają się ze mną. Są bardzo obrażeni. Czego się spodziewała, że będę chciał się z nią zamienić? Czy ja wyglądam na głupka?
