Miniony rok był trudny. Czasami nóż w plecy przychodzi z miejsc, których się nie spodziewasz, od bardzo bliskich osób. Moja matka i ja mieszkamy w dwupokojowym mieszkaniu. Mój brat ożenił się cztery lata temu. Od tego czasu wydaje się, że porzucił wszystkie więzi rodzinne, tańcząc w rytm melodii swojej żony. Rządzi nim, jak jej się podoba. Staraliśmy się nie gniewać na niego, szukając wymówek dla faktu, że praktycznie przestał się z nami komunikować. Ale jego ostatni czyn to zbyt wiele.
Przyszedł i powiedział, że musimy oddać mu mieszkanie, argumentując, że ma dziecko. Gdyby poprosił o pomoc finansową, moja matka i ja spróbowałybyśmy mu pomóc, zapominając o naszej niechęci. Ale on nie poprosił o pomoc. Nawet nie próbował z nami rozmawiać, kazał nam opuścić mieszkanie i natychmiast złożył pozew. Ten absurdalny proces trwa już od roku. Prawnik zapewnia nas, że mój brat nie ma prawie żadnych szans. Szczerze mówiąc, bardziej interesuje mnie strona etyczna niż materialna. Mają dach nad głową, mieszkają w mieszkaniu jego żony. Jest w dobrej dzielnicy, dwupokojowe.
Moja matka i ja nie mamy dokąd pójść. Mój własny brat jest gotów zostawić mnie na ulicy, spełniając żądania swojej żony. Nie rozumiem, dlaczego stał się taki, ponieważ nie wydawał się mieć słabego charakteru. Dlaczego teraz słucha jej we wszystkim i jest gotów zdradzić swoją rodzinę? Tak, rozumiem, że mają dziecko. Ale mieli je świadomie. Nie mogę powiedzieć, że bardzo czegoś potrzebują. Oboje pracują. Ta okoliczność czyni ten czyn jeszcze bardziej negatywnym. Będziemy walczyć o mieszkanie, a jego nawyki pychy nie odniosą sukcesu. Co więcej, nie ma praktycznie żadnych szans.
