Mój dziadek mieszkał w wiosce przez całe życie. Przez wiele lat pracował w lokalnym przedsiębiorstwie. Podobnie jak wielu innym rodzinom, jemu również przydzielono działkę. Na tej działce dziadek wybudował swój dom. Dom miał dwa garaże, łaźnię, letnią kuchnię i oborę dla bydła. On i moja babcia hodowali krowy, mieli małe stado owiec i kurczaków. Ich dzieci dorastały w tym domu, a ich wnuki urodziły się w tym domu. Kiedy mój wujek, najmłodszy syn dziadka, ożenił się, mieszkał z nimi przez jakiś czas. Zameldował nawet w tym mieszkaniu swoją żonę i córkę. Później dowiedzieliśmy się, że dziadek zarejestrował 1/6 udziału w mieszkaniu dla swojej wnuczki. Sprzedali wszystko i przeprowadzili się do miasta, kiedy moja babcia bardzo zachorowała. Młodszy syn mieszkał w mieście. Było to prawie 17 lat później. Moja babcia już dawno zmarła.
Mój dziadek nadal mieszkał ze swoim młodszym synem i jego żoną. Moja kuzynka, córka wujka, wyszła za mąż.
Pewnego dnia poszła do urzędu, bo potrzebowała zaświadczenia o braku nieruchomości. Kiedy dostała dokument do ręki, była w szoku. Zawierał on adres domu, który znajdował się na wsi, oraz udział, który był zarejestrowany na jej nazwisko. Siostra nie wiedziała, że dziadek podarował jej kiedyś część nieruchomości. Poszła do dziadka, a on powiedział jej, jak to było. Zapytała też, jak to możliwe, żeby oddać dom, skoro jego część należała do mojej siostry. Okazało się, że dziadek oddał dom, ale nie było przerejestrowania nieruchomości ani niczego innego. Po prostu wzięli pieniądze, dali klucze tym ludziom i tyle. Okazało się również, że ci ludzie sami odmówili przerejestrowania dokumentów. Dobrze, że ta historia skończyła się dobrze
