Nie winię mojej siostry za to, że wybrała rodzinę i męża zamiast normalnego życia, ale w takim razie dlaczego musiała odciągnąć wszystkich swoich bliskich? Przez nią pogorszyły się moje relacje z szefostwem. Moja siostra jest matką wielu dzieci, nic nie robi, nigdzie nie pracuje, całe dnie spędza z dziećmi, choć już najwyższy czas, by najmłodsze poszło do przedszkola; ale po co, skoro może się nimi zająć ich matka? Jej mąż utrzymuje rodzinę, pracując od rana do nocy. Wraca do domu o dziewiątej, je kolację i idzie spać.
Nie ma żadnego kontaktu, żadnej rozmowy, a trwa to już prawie siedem lat. Pewnego dnia mąż mojej siostry oświadcza, że nie czuje już nic do swojej siostry, że jest zmęczony tym życiem i że podoba mu się inna kobieta. Ogólnie rzecz biorąc, pakuje swoje rzeczy i wychodzi z domu, mówiąc: “Potrzebuję trochę czasu, aby pomyśleć, uporządkować swoje myśli, mogę pomóc dzieciom finansowo, ale nie mogę ich zapewnić tak jak wcześniej”.
Moja siostra histeryzuje, płacze, dzwoni do wszystkich krewnych i przyjaciół. Nie wie już, jak żyć, rzuciła pracę po pierwszym dziecku i nigdy więcej nie pracowała. Nie wie, jak wykarmić swoje dzieci. Oferuję jej pracę w moim biurze, negocjuję z jej szefem i biorę odpowiedzialność za moją siostrę. Moja mama i teściowa organizują przedszkole dla młodszych.
Pierwszy miesiąc był trudny dla mojej siostry z powodu nowego harmonogramu, ale sytuacja finansowa rodziny poprawiła się. I wtedy wraca jej zdradzający mąż, przeprasza, mówi, że dla dobra dzieci jest w stanie wszystko znieść, choć jestem pewna, że nowa kobieta właśnie z nim zerwała. Koleżanka mu wybacza, rzuca pracę i zabiera dzieci z przedszkola. Po co, mąż wrócił, po co ma pracować? Ale co się stanie, gdy jej mąż znów postanowi odejść do innej kobiety? Nikt jej już nie pomoże!
