Gdy młodej rodzinie spłonął dom, wszyscy krewni ich opuścili, a pomoc przyszła skąd się nie spodziewali

Nikt by nie pomyślał, że w chwili największego kryzysu najbliższe osoby mogą się okazać nie tak bliskie, a obcy stają się jak rodzina. „Magda, usiądź, muszę ci coś powiedzieć,” zadzwoniła sąsiadka, „Twój dom spłonął… zostały tylko dwie ściany. Przyjedźcie jak najszybciej”. Magda złapała się za głowę i opadła na fotel. Przed wyjściem z domu wszystko sprawdziła. Jak mogło do tego dojść? Ich czteroosobowa rodzina szybko się spakowała i wróciła do domu. I rzeczywiście, z ich pięknego domu pozostały tylko dwie ściany i zgliszcza… wszędzie było pełno dymu. Sąsiadka przyjęła Magdę i dzieci, a jej mąż, Leszek, udał się do banku, aby dowiedzieć się o warunkach kredytu. Przez ponad pięć lat odkładali na ten dom. Niedawno się przeprowadzili, a domu już nie dało się uratować.

Kilka godzin później Leszek wrócił, wyglądał bardzo przygnębiony, co jednak nie zaskoczyło Magdy. Nie mogą otrzymać kredytu w sposób, jakiego oczekiwali. Para została na ulicy z dwójką małych dzieci. Przyczyną pożaru były przewody. „Możecie zamieszkać u mnie,” zaproponowała sąsiadka.
„Ale przecież, niedługo przyjadą do ciebie wnuki… wiem, jak na nich czekasz. Pojedziemy do mojej siostry”. Leszek nie miał już nikogo, więc pojechali do siostry Magdy, Anety. Bez wchodzenia w szczegóły, od razu powiem, że ani Aneta, ani Sergiusz, kuzyn Magdy, ani jej ciotka, Luiza, nie pomogli młodej rodzinie. Wszystko, co mogli zrobić, to współczuć. Magda i Leszek nie mieli wyjścia i musieli wrócić do sąsiadki na nocleg.
Przed ich domem zebrało się całe osiedle.

– „Leszku, jeśli będą materiały – daj znać, pomożemy. W 2,5 miesiąca zbudowaliśmy dla Piotra taki pałac, to i wam zbudujemy”- mówili sąsiedzi.
– „Nie mam na was pieniędzy, chłopaki, ale dziękuję za propozycję,” odpowiedział im Leszek.
– „Co ty, myślisz, że proponujemy ci pomoc za pieniądze?” –
– „Magda, Pani Marysia ma mały dom, a do tego niedługo przyjadą do niej wnuki. Tamten, mały dom z czerwonym dachem – to mój dom. Mój mąż jest teraz w delegacji, a dzieci pojechały do babci na miesiąc. Zatrzymacie się u mnie. Chodźcie, oprowadzę was po domu.” zaproponowała Magdzie sąsiadka, której twarzy nawet nie kojarzyła.
Taki paradoks: rodzina odwróciła się w potrzebie, a pomoc otrzymali od ludzi, z którymi Magda i jej mąż nawet nie rozmawiali przed nieszczęściem. W ciągu dwóch miesięcy dom został zbudowany od zera, a po kolejnym miesiącu mężczyźni skończyli prace wykończeniowe.

Related Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *