Uważałem się za szczęśliwego człowieka. Miałem wspaniałą żonę, Annę, którą kochałem nade wszystko. Dwa lata temu dostałem dobrze płatną pracę, co pozwoliło nam spełnić marzenie i kupić wymarzony dom. Pracuję systemem zmianowym, dlatego często nie bywam w domu. Anna zostaje sama na wiele dni, ale zawsze byliśmy w kontakcie telefonicznym. Pewnego dnia poprosiła, bym przyjął do naszego domu jej kuzyna, Piotra. Nie chciałem się kłócić, więc się zgodziłem.
Opowiedziała, że Piotr nie ma gdzie mieszkać. Kiedy wróciłem, z niecierpliwością czekałem, aż kuzyn się wyprowadzi. Po czterech miesiącach wciąż mieszkał z nami. Nasze nieustanne kłótnie na ten temat doprowadziły do kryzysu w naszym małżeństwie. Pewnego wieczoru postanowiłem wrócić wcześniej z pracy, by naprawić sytuację. Kupiłem kwiaty dla Anny i w drodze do domu zadzwoniła do mnie teściowa, prosząc o lekarstwa. Bardzo ją szanuję, więc nie mogłem odmówić.
Kiedy opowiadałem teściowej o naszych problemach z „kuzynem„, była zaskoczona. Okazało się, że nie mają takiego kuzyna! Wróciłem do domu jak najszybciej, ale było już za późno. Znalazłem pusty dom. Anna nie odpowiadała na telefony, ale później sama się odezwała. Okazało się, że ten „kuzyn„ był jej kochankiem, z którym spotykała się za moimi plecami. Gdy prawda wyszła na jaw, zdecydowałem się na rozwód. Jak mogłem tak łatwo jej uwierzyć, w ogóle tego nie rozumiem. Zawsze twardo stąpam po ziemi, a tutaj uwierzyłem jak małe dziecko. Nie mogę do dziś wybaczyć jej tego, jak długo i bezczelnie mnie oszukiwała. Mam nadzieję, że pewnego dnia znajdę wierną partnerkę i będę z nią szczęśliwy.
