Stukałam natarczywie w drzwi, aż wreszcie Janek je otworzył. Weszłam do środka, przyglądając się uważnie jego twarzy. Te zmarszczki, opuchnięte oczy… Spojrzałam na bok i westchnęłam ciężko.
– Zawiodłam Cię, co?” – wyszeptałam.
Janek, zaskoczony, zaprosił mnie na herbatę. Siedzieliśmy obok siebie, unikając wzroku. Kiedyś, jeszcze na studiach, planowaliśmy wziąć ślub. Ale potem pojawił się Marek – mój obecny mąż, który wszystko skomplikował. Janek także założył rodzinę, więc nasze drogi się rozeszły.
– Czemu tak na mnie patrzysz? – spytał.
Wyjawiłam mu, że z Markiem zaczęliśmy się coraz częściej kłócić, planowaliśmy nawet rozwód. Niedawno Marek powiedział mi, że widział Janka i że po śmierci żony stał się zupełnym wrakiem. Chciałam to zobaczyć na własne oczy. Myślałam, że jak go zobaczę, to wrócę do Marka przestraszona samotnością.
– A co dokładnie Marek o mnie mówił? – Janek był ciekaw.
Opowiedziałam mu, że według Marka po śmierci żony zaczął pić, że co dzień kupuje nową butelkę, a nawet że sprzedaje swoje rzeczy, by mieć na alkohol. Janek się roześmiał. Oczywiście to nieprawda. Marek musiał wymyślić to wszystko ze strachu, że wrócę do mojej pierwszej miłości.
– Uciekaj od niego, skoro tak Cię okłamuje – powiedział Janek.
– Ale dokąd? W moim wieku? – odpowiedziałam smutno.
– Do mnie – cicho zaproponował.
Uśmiechnęłam się, wstałam i poszłam do domu po swoje rzeczy. Pomyślałam, że może życie ma dla mnie jeszcze jedno niespodziankę.
Przyjaciele zawsze mówili, że prawdziwa miłość nigdy nie ginie. Może mieli rację? Nawet po tylu latach, serce zna swoją drogę. I tak, wracając do Janka, czułam się jak studentka zakochana po uszy. Tym razem nie zamierzałam już uciekać.
