Tak się złożyło, że od piętnastego roku życia samotnie wychowuję córkę. Rozstaliśmy się z żoną z powodu jej niewierności. Moja córka, która znała powód rozwodu, postanowiła zostać ze mną. Nie chciała przeprowadzać się do nowego mężczyzny. Utrzymuje relacje z matką, ale nie widuje się z nią zbyt często. Nie wiem, czy to nasz rozwód wpłynął na nią, czy jej dorastanie, ale Mila w jakiś sposób zamknęła się w sobie. Starałem się spędzać z nią jak najwięcej czasu, poświęcać jej uwagę, pytać o lekcje i pracę, ale nie była zbyt chętna do kontaktu, niewiele mi mówiła. Aż pewnego dnia wróciłam do domu z pracy i zobaczyłam, że jakiś mężczyzna odwozi moją córkę do domu.
Wyglądał na miłego faceta, ale był znacznie starszy od mojej córki, Mila miała wtedy tylko siedemnaście lat. Uśmiechnęła się do niego słodko, a on coś jej powiedział. Nie podszedłem do niego, ale w domu zapytałem ją: -“Kim był facet, który przywiózł cię do domu? Widziałem na jej twarzy, że nie była zbyt zadowolona, że ich widziałem. -To Misza. -Ile ma lat? -24. -Nie okłamuj mnie. Ile on ma lat? Zacisnęła usta w niezadowoleniu. 30, i co z tego? Jak go poznałaś? Pracuje w sklepie naprzeciwko naszej szkoły. -Spotkał cię i poprosił, żebyś go oprowadziła? Tak… Nie chcę, żebyś z nim więcej rozmawiała.
Mężczyzna, który spotyka się z młodą dziewczyną, nie może być przyzwoitym człowiekiem. -Ale tato, nie masz prawa zabraniać mi z kimkolwiek rozmawiać – oburzyła się. -Jestem twoim ojcem, mam prawo chronić cię przed kłopotami i złymi ludźmi. W rezultacie pokłóciliśmy się przez chwilę, zdenerwowała się na mnie i poszła do swojego pokoju. Zdałem sobie sprawę, że Mila nie zostawi go w spokoju, więc następnego dnia poszedłem do tego sklepu, osobiście przyparłem faceta do ściany i zagroziłem, że jeśli jeszcze raz zbliży się do mojej córki, odetnę mu nogi. Po tym wydarzeniu moja córka obraziła się na mnie, a moja żona zadzwoniła do mnie z pretensjami i oskarżyła mnie o paranoję. Powiedziała też, że nie miałem prawa tego robić.
