Wczoraj zadzwoniła do mnie siostra mojego męża. Nawet nie wiedziałam, że ma mój numer. -“Nie wiesz, że moja matka ma 67 lat? Jest słabego zdrowia, zostaw ją w spokoju. Chodzi o to, że zdecydowałam się pójść na urlop macierzyński. Naprawdę potrzebujemy pieniędzy. A fakt, że znów zacznę pracować, cieszy wszystkich – z wyjątkiem mojej szwagierki. Moja córka jest już dorosła, ale nadal muszę się nią opiekować. Nie było sensu zatrudniać niani, bo jej pensja byłaby równa mojej. Dlatego poprosiłam teściową o pomoc. Chętnie się zgodziła. Moja szwagierka ma 40 lat. Jest mężatką i nie pracuje, bo jej mąż sporo zarabia.
Ponieważ ma dużo wolnego czasu, wtyka nos wszędzie, gdzie tylko może. Prawie nie komunikuje się z bratem i nigdy nie pomogła naszej rodzinie. Ze swoją matką komunikuje się przez Skype. Teściowa przypadkowo powiedziała córce, że wprowadza się do nas, aby opiekować się wnuczką. Po tym, jak była dla mnie niegrzeczna, wzięła się za swojego brata. Zadzwoniła do niego i zaczęła mu mówić, jakim jest nieudacznikiem i nędzarzem, że wciąż zrzuca winę za swoje problemy na starą matkę i że powinien być samotny. Ani ja, ani moja teściowa nie wiedziałyśmy, co zrobić w tej sytuacji.
